alloy cast iron
معنی و تعریف
۱.
اسم
تعریف:
چدنی که حاوی عناصر آلیاژی (معمولاً نیکل، کروم، مس یا مولیبدن) است تا استحکام را افزایش دهد یا عملیات حرارتی را تسهیل کند
cast iron containing alloying elements (usually nickel or chromium or copper or molybdenum) to increase the strength or facilitate heat treatment
مترادفها:
مثالها:
- The engine block was made from alloy cast iron to withstand high temperatures.
- Using alloy cast iron in the gears improved their durability significantly.