complementation
متممگیری، مکملسازی، متممسازی، یافتن متمم یک عبارت
معنی و تعریف
۱.
اسم
تعریف:
در زبانشناسی، توزیع صداها یا اشکال گفتاری مرتبط به گونهای که هر یک تنها در بافتهای خاصی ظاهر میشوند.
(linguistics) a distribution of related speech sounds or forms in such a way that they only appear in different contexts
مترادفها:
مثالها:
- In English, the allophones of /p/ show complementation, as they occur in different phonetic environments.
- The complementation of the two morphemes ensures that they never appear in the same context.
۲.
اسم
تعریف:
رابطه دستوری یک واژه یا عبارت با گزاره
the grammatical relation of a word or phrase to a predicate
مثالها:
- In the sentence 'She considers him intelligent,' the adjective 'intelligent' is in complementation with the verb 'considers'.
- The teacher explained how complementation works between the noun and the predicate in complex sentences.