conceited
ازخودراضی، مغرور، خودبزرگبین، پرنخوت، غره، متکبر، خودبینی، غرور
تلفظ:
معنی و تعریف
۱.
صفت
تعریف:
مشخصه غرور کاذب؛ داشتن حس اغراقآمیز از خودبزرگبینی
characteristic of false pride; having an exaggerated sense of self-importance
مترادفها:
مثالها:
- His conceited attitude made him unpopular among his colleagues.
- She was so conceited that she refused to listen to anyone else's advice.