contemporise
معنی و تعریف
۱.
فعل
تعریف:
ترتیب دادن یا نمایش دادن رویدادها به طوری که همزمان رخ دهند
arrange or represent events so that they co-occur
مترادفها:
مثالها:
- The director decided to contemporise the two storylines to create a dramatic effect.
- Historians often contemporise events from different eras to highlight parallels.
۲.
فعل
تعریف:
در یک زمان اتفاق افتادن
happen at the same time
مترادفها:
مثالها:
- The two events will contemporise if we adjust the schedule.
- Their discoveries contemporised, leading to a joint publication.