geostationary
زمین ایستور، ساکن
تلفظ:
معنی و تعریف
۱.
صفت
تعریف:
مربوط به یا دارای مداری زمینهمگام که موقعیت در چنین مداری نسبت به زمین ثابت است
of or having a geosynchronous orbit such that the position in such an orbit is fixed with respect to the earth
مثالها:
- The communications satellite was placed in a geostationary orbit to provide continuous coverage over the same region.
- Engineers designed the telescope to track geostationary satellites for atmospheric studies.