indicative
شاخص، اخباری، خبر دهنده، اشاره کننده، مشعر بر، نشان دهنده، دلالت کننده، حاکی، دال بر، نشانه
تلفظ:
معنی و تعریف
۱.
صفت
تعریف:
(معمولاً با 'از' همراه می‌شود) اشاره‌کننده یا آشکارکننده به‌وضوح
(usually followed by `of') pointing out or revealing clearly
مترادف‌ها:
مثال‌ها:
- Her nervous laughter was indicative of her discomfort during the interview.
- The sudden drop in temperature is indicative of an approaching storm.
۲.
صفت
تعریف:
مربوط به وجهی از فعل که در جملات خبری ساده به کار میرود
relating to the mood of verbs that is used simple in declarative statements
مترادف‌ها:
مثال‌ها:
- In the sentence 'She walks to school,' the verb 'walks' is in the indicative mood.
- The indicative form of the verb is used to state facts, such as 'The sun rises in the east.'
۳.
اسم
تعریف:
وجهی (از نظر دستوری نشان‌دار نشده) که عمل یا حالت را به عنوان یک واقعیت عینی نشان می‌دهد
a mood (grammatically unmarked) that represents the act or state as an objective fact
مترادف‌ها:
مثال‌ها:
- In the sentence 'She walks to school,' the verb 'walks' is in the indicative mood, stating a fact.
- When writing a scientific report, use the indicative to present objective findings without speculation.