rebuke

سرزنش کردن، سرزنش، گوشمالی، توبیخ کردن، ملامت کردن، زخم زبان، ملامت، توبیخ

تلفظ:

American
British

اشکال مختلف:

گذشته: rebuked
صفت مفعولی: rebuked
صفت فاعلی: rebuking
سوم شخص مفرد: rebukes

معنی و تعریف

۱.
اسم

تعریف:

عمل یا بیانی از انتقاد و توبیخ

an act or expression of criticism and censure

مترادف‌ها:

reproof , reproval , reprehension , reprimand

مثال‌ها:

  • His harsh rebuke left her feeling humiliated in front of the entire team.
  • The teacher's gentle rebuke was enough to correct the student's behavior without causing embarrassment.
پیشنهاد بهبود معنی
۲.
فعل

تعریف:

به شدت یا با عصبانیت توبیخ کردن

censure severely or angrily

مترادف‌ها:

call on the carpet , take to task , rag , trounce , lecture , reprimand , jaw , dress down , call down , scold , chide , berate , bawl out , remonstrate , chew out , chew up , have words , lambaste , lambast

مثال‌ها:

  • The manager rebuked the employee for arriving late.
  • She rebuked her son for his rude behavior.
پیشنهاد بهبود معنی