vanquish
شکست دادن، در هم کوبیدن، مضمحل کردن، مغلوب کردن، درهم شکستن، پیروز شدن بر، مغلوب ساختن
تلفظ:
اشکال مختلف:
گذشته:
vanquished
صفت مفعولی:
vanquished
صفت فاعلی:
vanquishing
سوم شخص مفرد:
vanquishes
معنی و تعریف
۱.
فعل
تعریف:
در یک رقابت، مسابقه یا درگیری بهتر عمل کردن
come out better in a competition, race, or conflict
مثالها:
- The underdog team managed to vanquish the reigning champions in a stunning upset.
- She vanquished her fear of public speaking by practicing daily.