pinnacle
اوج، منتهی درجه، قله نوک تیز، راس، برج، سرمناره، چکاد کوه، ستون سنگی نوک تیز
تلفظ:
معنی و تعریف
۱.
اسم
تعریف:
در معماری، یک مناره باریک و عمودی در بالای یک پایه یا برج
(architecture) a slender upright spire at the top of a buttress of tower
مثال‌ها:
- The cathedral's pinnacle was visible from miles away, guiding travelers to the city.
- Restoration work on the ancient tower included careful repair of its crumbling pinnacle.
۲.
اسم
تعریف:
یک قله مرتفع
a lofty peak
مثال‌ها:
- The mountaineers finally reached the pinnacle after days of climbing.
- From the pinnacle of the hill, we could see the entire valley below.
۳.
اسم
تعریف:
بالاترین سطح یا درجه قابل دستیابی؛ بالاترین مرحله توسعه
the highest level or degree attainable; the highest stage of development
مثال‌ها:
- Reaching the pinnacle of her career, she felt a profound sense of accomplishment.
- The ancient civilization's architecture represented the pinnacle of human ingenuity at the time.
۴.
فعل
تعریف:
بر روی قله یا مانند آن قرار دادن
raise on or as if on a pinnacle
مثال‌ها:
- The architect pinnacled the tower with a golden spire.
- Her achievements pinnacled her career in the field of science.
۵.
فعل
تعریف:
با یک گلدسته یا مناره بر فراز چیزی قرار دادن
surmount with a pinnacle
مثال‌ها:
- The architect decided to pinnacle the cathedral with a golden spire.
- They pinnacled the tower with a weather vane shaped like a rooster.