reticence
خاموشی، سکوت، کم گویی، کم گفتاری
تلفظ:
معنی و تعریف
۱.
اسم
تعریف:
ویژگی کمحرفی یا عدم تمایل به برقراری ارتباط؛ بیش از حد لازم صحبت نکردن
the trait of being uncommunicative; not volunteering anything more than necessary
مترادفها:
مثالها:
- Her reticence about her past made her seem mysterious.
- The student's reticence in class discussions was mistaken for disinterest.