substantiation
تحقق، اثبات، تجسم، اثبات ادعا
تلفظ:
معنی و تعریف
۱.
اسم
تعریف:
عمل تأیید؛ یافتن یا آزمایش حقیقت چیزی
the act of validating; finding or testing the truth of something
مترادفها:
مثالها:
- The scientist's substantiation of the theory required multiple experiments.
- Without proper substantiation, the claim was dismissed by the committee.
۲.
اسم
تعریف:
اثبات اضافی که نشان میدهد چیزی که باور میشد (یک واقعیت یا فرضیه یا نظریه) درست است
additional proof that something that was believed (some fact or hypothesis or theory) is correct
مترادفها:
مثالها:
- The new data provided substantiation for the scientist's hypothesis about climate change.
- Her testimony served as substantiation of the defendant's alibi during the trial.