timbre
طنین، زنگ صدا، طنین صدا
تلفظ:
معنی و تعریف
۱.
اسم
تعریف:
خاصیت متمایز یک صدای پیچیده (صدا، نویز یا صدای موسیقی) که به آن رنگ یا کیفیت منحصر به فرد میدهد.
(music) the distinctive property of a complex sound (a voice or noise or musical sound)
مثالها:
- The timbre of her voice made the lullaby sound incredibly soothing.
- The guitarist adjusted the amplifier to achieve a warmer timbre for the solo.